Tüm Yazılar

Direnci Aşmak İçin 4 Kanıtlanmış Strateji John Kotter’ın 8 adımlı değişim modelini ve Microsoft’un Satya Nadella liderliğinde küllerinden nasıl doğduğunu konuşmuştuk. Peki, elimizde böylesine kanıtlanmış bir yol haritası varken, değişim projelerinin %70'i neden hala hüsranla sonuçlanıyor? Cevap, toplantı odalarındaki strateji sunumlarında değil, o stratejileri hayata geçirmesi beklenen çalışanların zihinlerinde gizli. Değişim korkutucudur ve insan doğası statükoyu korumaya pr

Birkaç yıl önce Evrim Kuran’ın önerisiyle “Sosyal İkilem” belgeselini izleyip çok etkilenmiştim. Sosyal medya uygulamalarının bizleri ekranda daha fazla tutup reklam göstermek istemesi nedeniyle zaaflarımızdan nasıl faydalandığını, bunu yaparken etiği göz önünde bulundurmamasının bireysel ve toplumsal düzeyde verdiği zararların korkunç boyutlarını ortaya koyuyordu. Bu konu geçen hafta okuduğum Johann Hari’nin “Çalınan Dikkat” kitabında da epey kapsamlı şekilde ele alınıyor. K

Milyar dolarlık dev şirketlerin bir gecede nasıl yok olduğunu hiç düşündünüz mü? Enron, Lehman Brothers veya Theranos... Bu çöküşlerin ardındaki asıl neden sadece finansal hatalar değildi; liderlerin gerçeklikten kopmasıydı. Bir yönetici adayı seçerken aslında sadece bir CV’yi değil, şirketin gelecekteki "karakterini" de işe alırsınız. Eğer yanlış seçim yaparsanız, Hubris Sendromu (Güç Zehirlenmesi) kapınızı çalabilir. Peki, bu sessiz tehlikeyi nasıl fark edersiniz ve kurumu

Birkaç ay önce 14. Uluslararası Antalya Gitar Festivali’nde Ahmet Kanneci gitarla olan karşılaşmasını anlattı. Ankara Fen Lisesi’nde öğrenciyken belinden sakatlanınca beden eğitimi yerine müzik dersini seçmek zorunda kalır. Bir gün, müzik öğretmeni sınıfı Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası konserine götürür. Bu zorunlu geziye o dönem klasik müzikten pek hoşlanmayan öğrenciler söylene söylene giderler. Ancak Ahmet Kanneci sahneye çıkan adamın çaldığı gitar konçertosunu dinler

Değişim projelerinin %70’inin başarısız olduğunu biliyor muydunuz? Bu istatistik korkutucu olabilir, ancak kader değil. Günümüz iş dünyasında "büyük balık küçük balığı yer" dönemi bitti; artık "hızlı balık yavaş balığı yiyor." Peki, organizasyonunuz bu fırtınada sadece hayatta kalmayı değil, gelişmeyi nasıl başarabilir? Cevap, Harvard Profesörü John Kotter’ın zamanla test edilmiş metodolojisinde saklı. Bu yazıda, değişimin anatomisini inceleyecek, kanıtlanmış bir yol haritas

Ben kimim? Kim olduğumu bana kim söyleyebilir? Bu soru Eğitimde Drama Profesörü David Davis’e ait. Aynı isimli kitapta şunu savunuyor: Gençler drama deneyimi sayesinde, bir tür işgal hareketi olan egolarında ikamet eden kiracıları tanıyabilir ve hangi kiracıları dışarı atacaklarına tek taraflı olarak karar verebilir. Egolarımızdaki kiracılar gençlere olduğu kadar bizlere de yabancı. Kimliğimizi oluşturan unsurların ya da daha doğru bir ifadeyle kimliğimiz olduğunu düşündüğümü

"Kendi kendini yetiştirmiş" (self-made) lider kavramına inanıyor musunuz? Belki de inanmamalısınız. İş dünyasının zirvesine baktığımızda, başarının tesadüf olmadığını, aksine perde arkasında güçlü bir "akıl hocalığı" mekanizması olduğunu görüyoruz. Microsoft'un kurucusu Bill Gates'in, takvimini yönetemediğinde kime koştuğunu biliyor musunuz? Ya da Mark Zuckerberg'in Facebook'u satmayı düşündüğü o en zorlu günlerde kiminle yürüyüşe çıktığını? Bu yazıda, sadece ünlülerin mentör

Antropolog resimlerin anlamını dans ederek açıklar ve gazeteci bunun üzerine oldukça eğlenceli bir roman yazar. Gazeteci, The Economist’in İngiliz Milletler Topluluğu muhabiri olarak çalışan Roy Lewis, Antropolog da Louis Leakey’dir. Türkçe’ye Babamız ve Evrim Adamı isimleriyle çevrilen kitap Paleolitik Devir'de yaşayan bir ailenin hayatını konu alır. Karakterler üzerinden ilkel yaşama bağlılıkla bilimsel merak ve ilerleme isteği arasındaki çatışmayı oldukça komik şekilde sun

İş dünyasında "organizasyonun omurgası" olarak anılan orta kademe yöneticilerin en büyük kâbusu nedir biliyor musunuz? Aynı anda hem stratejiyi uygulayan bir "görev adamı" hem de ekibe motive veren bir "vizyoner" olmak zorunda kalmalarıdır.  Peki, sabah toplantısında operasyonu  denetlerken net bir yönetici, öğleden sonra morali bozuk ekibi toparlarken şefkatli bir lider olmayı nasıl başaracaksınız? Bu yazıda, ne zaman hangi şapkayı takmanız gerektiğini ve bu hassas dengeyi k

Cumartesi günü 33. Uluslararası Eğitimde Yaratıcı Drama Kongresi’ne davet edilen eğitmenlerden Elisabeth Ebert’in “Anı Yaşamak – Doğaçlama Tiyatro” atölyesine katıldım. 3 saatlik atölye boyunca bizi en çok hata yapmaktan korkmamakla ilgili yüreklendirdi. Atölye sonunda Eli’nin atölye yürütücüsü olarak genel tavrının ve tutumlarının yöneticilerden beklediğimiz tavır ve tutumlarla ne kadar benzer olduğunu fark ettim. Ayrıca yaptırdığı etkinliklerle hata yapma cesaretini teşvik

2026'e girerken, sessiz bir krizle karşı karşıyayız. Gallup'un en son verileri, çalışan bağlılığının (özellikle Z kuşağında) son on yılın en düşük seviyesine gerilediğini gösteriyor. Milyarlarca dolarlık bu verimlilik kaybının merkezinde ise tek bir başarısızlık yatıyor: Geri bildirim.   Daha doğrusu, verilmeyen geri bildirim. Çalışanlar, liderlerinden üç temel şey bekliyor: netlik ("Benden ne bekleniyor?"), önemseme ("Biri beni insan olarak görüyor mu?") ve gelişim ("Biri

Bankanın çağrı merkezi çalışanı ile mesajlaşırken “inanın günüm harika geçecek, enerjinizi buradan hissettim” yanıtını görünce şaşırıyorum. Oysa sadece desteği için teşekkür edip harika bir gün geçirmesini dilemiştim.  Kim bilir gün içerisinde nelere maruz kalıyor ki, kısacık bir nezaket cümlesi böyle bir etki yaratıyor. Markette sıra bekliyorum. Sıra bana gelince kasiyere gülümseyip “nasılsınız?” diye soruyorum. Birden gözleri doluyor. Gözleri dolunca biraz panikliyorum. Ben

Neden "Özgürlük" Konuşmalıyız? Cumhuriyetimizin 102. yılını kutladığımız bugünlerde, Mustafa Kemal Atatürk’ ün hem Kurtuluş Savaşı'nın hem de Cumhuriyet'in temel felsefesini "özgürlük" ve "bağımsızlık" üzerine kurduğunu hatırlayarak biz de kurum kültürüne özgürlüğü nasıl inşa ederiz bunu konuşalım istedim. Başarılı bir kurum kültürü, artık katı kurallar ve hiyerarşi üzerine değil, stratejik bir planlama ile inşa edilen güven ve özerklik temelleri üzerine kuruluyor. Bu yazının

“Yaratıcı zekâ yeraltına inmek zorunda bırakılırsa ne olur?” diye soruyor Ursula K. Le Guin ve bir öykü yazıyor: Kendi tabiriyle psiko-mit dediği, tarihin ve zamanın dışında, yaşayan zihin bölgesinde geçen Aşağıdaki Yıldızlar’ı. Öykünün sonlarına doğru bir noktada gözlerim doluyor. Kurmaca sonuçta, hatta yıllarca edebiyat bile sayılmayan bilimkurgu türünde! Ona bu gücü veren ne? Galiba, hakikatin ta kendisi. En saygı duyduğum kişiler hakikatin hizmetkârı olanlar. Kişisel çık

Çalışanlarınızın gerçek potansiyelinin ne kadarını kullanıyorsunuz? Günümüzün rekabetçi iş dünyasında başarı, artık sadece emir-komuta zinciriyle değil, ilham veren, potansiyeli açığa çıkaran ve her bir bireyin içindeki ateşi körükleyen bir liderlik anlayışıyla mümkün. Peki, ekibinizi sıradan bir görev listesini tamamlamanın ötesine taşıyarak, onların en iyi performansını ortaya çıkarmalarını ve işlerine tutkuyla bağlanmalarını nasıl sağlarsınız? Cevap, insan davranışının tem

Bu cümle Erdal Erzincan’ın dudaklarından döküldü, kulaklarımdan girip beynimde bir yerlere dokundu. Kendimi zevkten dört köşe olmuş, gülümserken buldum. Alanında usta isimleri dinlemeyi çok seviyorum. Bir cümle kuruyorlar, bir sayfada anlatamazsın. Bu nedenle de ilgimi çeken kişilerin söyleşilerini dinlerken çok şey öğreniyorum. Nilay Örnek’in “Nasıl Olunur?” podcast serisi de en çok müracaat ettiğim kaynaklardan biri. Dinledikçe akıllarına hayran olduğum insanların sayısı ço

Organizasyonunuzu uzun süredir oturduğunuz bir eve benzetin. İlk zamanlar her şey mükemmeldi, ancak şimdi merdivenler gıcır-dıyor (kararlar yavaşlıyor), odalar arasındaki duvarlar iletişimi engelliyor (departmanlar sil-olaşmış) ve çatı akıtıyor (en iyi yetenekleriniz şirketten ayrılıyor). Bu durumda basit bir boya-badana yeterli olmaz; evin temelden bir tadilata, dışarıdan bir dokunuşuna ihtiyacı vardır. Peki, bu kurumsal tadilat nasıl yapılır? İşte bu işin ustalarından bir

Sosyal medyada Kayıp Rıhtım’ın bir gönderisi önüme düşüveriyor: “Yeni bir araştırmaya göre Studio Ghibli filmleri izlemek ruh sağlığını iyileştiriyor.” Hemen Kayıp Rıhtım’ın web sitesini ziyaret edip detaylara bakıyorum ve makalenin tam metnine ulaşıyorum. Çalışma 530 yüksek lisans öğrencisiyle yapılmış. Araştırma sorusu şöyle: Açık dünya oyunları (örneğin The Legend of Zelda: Breath of the Wild) oynamak ve Studio Ghibli filmlerinin (örneğin Komşum Totoro ve Küçük Cadı Kiki)

İş dünyası, her gün kritik kararların alındığı bir arenadır. Yeni bir pazara girmek, riskli bir yatırıma onay vermek, doğru adayı işe almak... Bu anlarda verilen kararlar, bir şirketin kaderini belirler. Peki, Amazon'u bir dünya devi yapan Jeff Bezos ile Apple'ı efsaneye dönüştüren Steve Jobs gibi liderler, bu baskı altında nasıl doğru adımları atıyorlardı?  Cevap, iki farklı güçlü yaklaşımda gizli: Veri odaklı mühendislik ve pazarın ötesini gören sezgisel sanatçılık. Bu yazı

“O kadar güzel, okunması gerekli o kadar çok kitap var ki, bunları okumaya vakit kalmadan öleceğim diye korkuyorum. Bu düşüncemi bugün eve gelen Orhan Apaydın’a söyledim de çok güldü. Öyle ya bibakıma kitaplar yaşarken gerekli, öldükten sonra okumuşum ya da okumamışım ne önemi var? Birden doğru gibi bu yargı ama hiç de öyle değil… Niçin kimi insanlar, ölmeden dünyayı gezip görmek isterler? Nasıl olsa ölecek olduktan sonra bütün bunların ne önemi var? … Güzel kitapları okumada